Meervoud eindigt op s

Woorden die in het enkelvoud eindigen op onbeklemtoond -el, -em, -en of -er, bijv. Veel van deze woorden kunnen echter ook een meervoud op -en hebben, hetzij zonder betekenisverschil. De meeste mensen leren ze niet uit hun hoofd, maar ze gaan vanzelf het juiste meervoud gebruiken als ze meer ervaring krijgen met het Nederlands. Op de volgende pagina vind je een overzicht van alle regels. Ook hier hebben we een regel voor: woorden die eindigen op -erik, krijgen geen verdubbeling van de k.

Meervoud eindigt op s

Hier is een lijst met de meest voorkomende woorden op -erik. De luiwammes en de bajes krijgen in het meervoud ook maar één – s. De regel is dan ook: eindigt een woord op een sis-klank, dan wordt -es toegevoegd.

Vervolgens zijn er nog zelfstandige naamwoorden die onregelmatig zijn in hun meervoud, dat wil zeggen, ze volgen geen enkel regel. Namelijk woorden die eindigen op –s en –en. Met behulp van regels kan eenvoudig worden bepaald wat de juiste meervoudsvorm is. Naast deze regeltjes zijn er ook nog een hoop uitzonderingen.

Meervoud eindigt op s

De enige manier om deze uitzonderingen op de meervoudsvormen te weten is door ze uit je hoofd te leren. Tegen mijn (volwassen) allochtone leerlingen zeg ik altijd:Omdat het nederlands is 😉 Even voor de lol bijgaand link. En als antwoord op je vraag: het zal wel van een vroegere schrijfwijze afkomen, die nu niet meer gebruikt wordt. Dat doe je dan om een verkeerde uitspraak te voorkomen. Om dit gemakkelijker te maken zijn er twee heel simpele regels opgesteld: Wanneer een woord eindigt op de volgende uitgangen wordt de – s direct achter het zelfstandig naamwoord geplaatst: -é, -ee, -ui, -er, -ie, -ey, -eau, -ay en -. Meervoudsvormen die op – s eindigen komen vaker voor. Hieronder lees je de regels die je kan toepassen op deze zelfstandig naamwoorden. Op grond van deze regel krijgen de volgende woorden dus geen.

Eindigt een woord al op een s -klank, dan zet je een apostrof achter het woord, omdat je op die plek een woord weglaat en vervangt door die apostrof. Veel substantieven hebben in het meervoud – s. Woorden die eindigen op, -e, – em, -el, -er, -en en -ie, krijgen in het meervoud – s. Als het zelfstandig naamwoord op -ie eindigt en de klemtoon niet op deze laatste lettergreep valt. Voorbeelden: bacterie – bacteriën, evangelie – evangeliën. We schrijven – s in het meervoud : 1. Regelmatige zelfstandige naamwoorden Bij de meeste enkelvoudige zelfstandige naamwoorden wordt het meervoud verkregen door toevoeging van – s. Een enkelvoudig zelfstandig naamwoord dat eindigt op s, x, z, ch, sh krijgt het meervoud door toevoeging van-es.

Meervoud eindigt op s

Een probleem met meervouden vormt een groep woorden die in het meervoud een – s krijgt. Wat te doen met znw die eindigen op -f of – s ? Verandert die –f of – s altijd in het meervoud in een –v of –z? Voeg een -s toe in de meervoudsvorm.

Soms krijg je een – s achter het enkelvoud. Veel woorden eindigen in het meervoud op een – s. Meestal komt die direct achter het zelfstandig naamwoord (dus zonder apostrof). Aan dit artikel wordt voorlopig nog (druk) gewerkt. Gelieve dit artikel niet te bewerken, totdat dit sjabloon is weggehaald. Voor de rest, ik heb er niet veel onderzoek naar kunnen doen, maar ik kan me voorstellen dat er inderdaad een groot grijs gebied is. Soms verandert de klank van de klinker in het meervoud. Als het enkelvoud eindigt op een s, wordt de s vaak. Met weemoed denkt zij terug aan haar vakantieliefdes.

Mijn zwager verzamelt oude treinkaartjes. Het prinsesje ontving veel cadeaus voor haar verjaardag. Maar, als een woord ( meervoud ) al eindigt op een – s. Er zijn dus een aantal spellingskwesties die bij het schrijven van het meervoud om de hoek komen kijken. Schrijfhulp Engels van The Language Lab.

Zelfstandige naamwoorden die eindigen op -s, -ss, -sh, -tch, -x krijgen in het meervoud -es:.