Schop de mensen tot ze een geweten krijgen

Dan pas raakten de Nederlandse uitgeversbazen echt overtuigd van het potentieel van Boon – en Claus – en trokken ze hun woorden terug over de geringe. Schop de mensen tot zij een geweten krijgen. Hier en daar leeft tussen de mensen een mens die zich van zijn slechtheid bewust is, en juist door dit bewustzijn blijk geeft een ietsje beter te zijn dan de anderen. Zijn teksten en kunstwerken barst van het leven, van de opstandigheid en het mededogen. Dat is ook in de wereld van vandaag, bevolkt door zich verrijkende bankiers, blunderende en. Hier in Vlaanderen kunnen ze alleen lachen als ze in een film een vent in zijn onderbroek zien rondlopen.

Schop de mensen tot ze een geweten krijgen

Moeten we de mensen een geweten schoppen ? Of moeten we moedeloos aanvaarden dat het onmogelijk is de mensen te laten inzien hoe benard de situatie is waarin onze wereld zich bevindt en ze bereid te vinden de strijd. Was hij in 79 niet aan zjin schrijftafel neergezegen, dan was hij vandaag een Benidorm bastard met honderd lentes op de teller. Boon won de prijs ondanks het wantrouwen bij sommige juryleden die dachten dat achter het pseudoniem “Lowie” de schrijver Gerard Walschap schuilging. Boon is de vertolker van de kleine man, die eigenlijk een boek wil schrijven tegen de grote oorlog. Hij vertolkt de provocerende schreeuw van angst, woede en pijn: " schop de mensen tot ze een geweten krijgen ".

Hij is toeschouwer en lotgenoot tegelijk. Vanaf de tweede druk zijn er nog twee hoofdstukken toegevoegd. Ik denk dat Louis daarmee bedoelde, dat de mens altijd wel probeert de baas te spelen over andere mensen. Duidelijk manifesteren ze zich reeds als lustobjekt en eisen zij hun plaats in onze samenleving op. In dit hoofdstukje zegt de schrijver dat de hoop op een betere.

Louis Paul Boon had de verhalen nog vers in het geheugen wanneer hij ze schreef. Mijn kleine oorlog het ene verhaaltje voor het andere moet komen, dat ze verkeerd gerangschikt zijn. Of gaat het juist om schrijvers die. Als ik het lees zie ik altijd een kiekenkot voor mij. Pikorde is een zekere maatschappelijke rangorde in het kippenhok die hierop. Ze heeft haar succes te danken aan twee grote dingen, een linker ding en een rechter ding. Iemand die gevallen is, zoekt gauw iemand anders die er ook ligt, al was het maar om niet alleen te zijn, alleen met een bezwaard geweten. Brave mensen die zich geërgerd hadden omdat er zoveel vloeken en vieze woorden in voorkwamen.

En ik bedoelde: wrijf ze steeds opnieuw hun vuiligheid onder de neus, zodat ze uiteindelijk iets als schaamtegevoel krijgen. Jaap Goedegebuure in een artikel over de nieuwe Nederlandse debutanten Dirk van Weelden, Martin Bril, Joost Zwagerman, Joost Niemöller. Dat vind ik volstrekt stijlloos en als Nederlander. Iemand die in naam van de gehele bevolking een beleid uitvoert dat -helaas maar waar- democratisch is vastgesteld. Donderdag schreef meester app in een bijdrage: Ik ben tegen de onbehoorlijk wijze waarop een mede-Nederlander wordt aangevallen.

De één is tot aas verheven, tot een heel bijzondere kaart. En later schrijft hij hierover: “ik bedoelde: wrijf ze steeds opnieuw hun vuiligheid onder de neus, zodat ze uiteindelijk iets als schaamtegevoel krijgen. Het is een plas, een zee, een chaos. Want hoezeer zij zichzelf ook beschouwt als een geestverwant van de man des huizes, ze weet ook het verschil als ze lacht om de krantenberichten die. Op het einde van het laatste boek, Zomer te Termuren, is Ondine wel heel oud en (bijna) gematigd geworden, maar ze gaat nog (net) niet dood.

Onvoorstelbaar en wraakroepend vond hij het prille naoorlogse tijdperk. Alsof er niets was gebeurd, alsof Auschwitz of Hiroshima zelfs geen rimpeling hadden veroorzaakt, gingen de mensen weer over tot de orde van de dag. Achter alle zwartgalligheid, uitzichtloosheid en cynisme van zowel Houellebecq als Boon proef je weliswaar het verlangen naar een betere wereld, maar de realisatie daarvan geven ze geen greintje kans. Ze zaten en liepen er verveeld bij, dus meegesleurd door hun ouders of grootouders. Het geweten van HAM heeft wel een moraal maar geen verhaal.

De buitenwereld schopt te makkelijk tegen de FIFA aan, vindt Marco van Basten. Een potsierlijke uitspraak:de FIFA kan na de onthullingen van deze week. Vandaag is het honderd jaar geleden dat in Aalst, het stadje waar Boon zijn wortels heeft, de Vlaamse.